به گزارش سراج24، در مورد انتخابهای کارلوس کیروش برای تیم ملی کشورمان، حرف و حدیثها و انتقادات زیادی وجود دارد.
با این حال اما خیلی از اشکالات را شاید بتوان توجیه کرد. مثلا در مورد علی کریمی و مهدی رحمتی اگر به خداحافظیهای احساسیشان استناد کنیم و پیام صادقیان را اگر به خاطر خلق و خویشان سزاوار حضور در جام جهانی ندانیم، باز یک علامت سال بزرگ در فهرست مدعوین سینیور هست که بدجوری توی ذوق میزند؛ علیرضا حقیقی!
این شاید تاریکترین نقطه کارنامه کیروش باشد؛ اینکه گلری را با خودش به برزیل برده که امتحانش را بارها در ایران پس داده و شکست خورده است.
واقعا حقیقی طی این سالها چه گلی به سر خودش و تیمهای باشگاهیاش زده است؟ از نظر فنی که تقریبا همه جور توپی وارد دروازه او شده و از نظر اخلاقی هم اگر درگیری با دایی در تمرینات پرسپولیس را کنار بگذاریم، فقط طی همین چند ماه اخیر یک فقره بیانضباطی بسیار بزرگ در اسپورتینگ کوویلیا از او سر زده است.
ضمن اینکه در فصل پیش وی در پرسپولیس ذخیره نیلسون بود و در لیگ دسته دو پرتغال ۴ بازی کرده که در یک بازی ۳ گل خورده و در بازی دیگر ۴ گل.
حالا حقیقی چرا باید جای گلرهای آیندهدار ایران را در جام جهانی بگیرد؟ آیا باید باور کنیم اطمینان به او، با انتقالش به لیگ پرتغال و حضور عجیبش در دروازه تیم ملی در میانههای بازی با گینه در ارتباط است؟
/بانک ورزش
